Pırıltı
Pırıltı
Baktım gökyüzüne bu sabah
Gözlerim kamaştı güneşin o parlağından
Kalbime baktım yosun kaplamış her tarafı
Yosunlar içinde boğulmuş kalbim
Ne bir ses duyabiliyor nede bir ses duyurabiliyor
Karanlığı bıçak gibi kesen o güneşin pırıltısı
Ulaşamıyor kalbime, kaldı karanlıkla içinde
Boğuluyor yavaş yavaş, eriyor günden güne
Çürüyor zaman geçtikçe, müdahale edemiyorum
Sessini duyamıyor dokunamıyorum
Buz gibi olmuş kalbim, farkına varamadım ısıtamadım ..
Ardından bıraktım geceleri üstüme
Örtü gibi sardı bedenimi
İçine sarmaladım kendimi
Belki ısınırım diye
Ama çaresiz çırpınıyordum
Aslında biliyordum ister istemez yaşayacaktı
Ama soğuktu, atışları yavaştı, hissizleşmişti artık
hala yaşıyor olsada belki bir gün görür o keskin güneşin pırıltısını ..
Hakan Bulut 12,02,2009 01,53
