Zehirledim tüm duygularımı acımasızca

Zehirledim tüm duygularımı acımasızca
Hepsini teker teker öldürdüm
Sürdüm kendimi yalnızlığa
Kilit üstüne kilit vurdum kalbime..
Susmayı seçtim bu gece
Konuşmamayı, cümleler kurmamayı
Kapattım kendimi odalara, sarıldım yalnızlığıma..
Üşümeye başladım örttüm üzerimi uzun gecelerle
Sevdalara kapattım kendimi
Kaçtım koşar adımlarla
Göz yaşlarımı akıttım gönlüme
Acımasızca vurdum kelepçeleri gönlüme
Düğümledim gözlerimi, bakamayayım hiç bir gönle..
Görmeyeyim o çiçeklerdeki güzellikleri, buğuları, tonları..
Hissetmeyeyim o mahoş duyguları, dokunuşlarını, bakışlarını..
Duymayayım müziklerin notalarını, vuruşlarını , melodileri..
Aldım emirleri kaderden..
Kilitledim yüreğimi, gözlerimi, hislerimi..
Yalnızlığa mahkum edildim acımasızca..
Lanet sardı bedenimi, gizledi beni gönüllerden..
Sürüldüm en güzel sevdalardan..
Hakan Bulut – 23:37 – 06.10.2009
Sessizcrew says
Yüreğine Saglık be
ne denir’ki denebilirki
özlem şenkozak says
yüreğine sağlık Hakan… Yorumsuz bir şiir…