Yalnız koca bir yıl
Yalnız koca bir yıl
Oturmuşum kış gününde yalnız bir banka..
Hep yalnızlığımı hissettiğimde otururum zaten..
İzlerim insanları, bazıları hızlı hızlı yürür
Çoğuda sindire sindire hayatı izleye izleye yürür
Bense oturup hepsini izlerim ..
Anlamaya çalışırım yüzlerine baktığımda
acaba neler yaşamışlardir, ne mutluluklar, ne acılar tatmışlardir..
Ne yerler ne içerler, nerelerde yaşarlar, nereye giderler..
Hangi okullarda okumuşlar, isimleri ne, merak ederim..
İzlerim uzaktan sadece..
Bazende o bankta geçmişime bakarım
kimle hızlı hızlı yürümüş hayatımdan..
Kimler sindire sindire yaşamışlar beni..
Kimler yanımda kalmış, kimler ihanet etmiş..
Kimler mutlu etmiş, sevmiş, sevilmiş ..
Düşünürken soğuktan üşümüş ellerim..
Eldivenleriminde ellerimde olduğunu fark ettim..
Düşündüm görünüşten ibaret yada içten üşüyordum..
İçten üşüdüğümü, donduğumu hissizleştigimi fark ettim..
Ayaklandım o soğuk kış gününde yerde bıraktığım izlere baktım..
Acaba kaç kişinin gönlünde tatlı yada acı izler bıraktım
Kaç kişinin yaralarına tuz bastım, kaç kişinin yaralarını iyileştirdim
Dönüp baktım arkama izler yavaş yavaş kaybolduğunu yeni karların üzerlerini kapattığını gördüm
Bu zamandı galiba.. zamanla yeniledi kendini, örttü üzerini zaman, sildi tüm geçmişi ufak ufak.. yavaş yavaş..
Şöyle bi baktım zamana bir yıl daha geçmiş üstünde
Bir daha devirmişiz 365′i yürümeye devam ettim..
Devam ettikce kapandı geçmişimdeki izler zamanla..
Her bastığım adımda daha fazla yanlızlık..
Yeni bir yılı daha bekliyorum sabırsızlıkla.. Şimdiden düşünmek gerek neler geçecek.. Neler gidecek..
Herşeye hazırlıklı olmak gerek.. Özellikle yalnzlığa..
Hakan Bulut – 16.02.2010 – 17:22 ~ Salı
