Birlikte ama yalnız hayat

Hayat uzaktan anlamsız derin bir boşluk gibi gelir,
Nereye baktığını bilmedikten sonra seni sıkar, boğmaya başlar,
Yaş ilerledikçe neyin doğru neyin yanlış olduğunu fark ederek yaşarsın..
Belki hazır değilsindir, bir çok etken buna karar verir aslında..
Hazır olmadığında canın yandığını hissedersin bunalırsın,
Bazen hep çoçuk kalsaydım dersin..
Ozamanlar pek düşünmezsin çoğu şeyi..
Yaşamayı, mutluluk, mutsuzluk, geçinmek..
Amaçsızca yaşarsın, küçücük şeylerden mutlu olup yürürsün..
Sonra yaşın ilerler beklentilerin artar, hayallerini gerçekleştirmek istersin..
Fark edersin ki bir bütünlükmüş bu hayat,
Toplumda bugüne kadar yalnız yaşamış, pek fazla düşünmeden ilerlemiş
Tecrübesiz hayatın sorumluluklarına atılmışşındır..
Sonra o küçükken hiç yaşamadığın yalnızlık baş gösterir,
Üzüntüler yıpranmalar.. herşeyden kaçmak yada herşeye sarılmak gibi iki yol gelir karşına..
Çoğu kişi yalnızlıktan korkarak herşeye sarılırmayi tercih eder..
Hafif melankolik ruhu taşıyanlarda yalnızlığı seçer..
Aslına bakarsan hangisi doğru hangisi yanlış, çok göreceli bir kavram ama ben yalnızlığı seçtim sanırım..
Yalnızken hafiften sağır olursun, çok arkadaşın olmaz..
Yalnızken insanlara dışarıdan bakarsın, doğruyu yanlışı daha kolay ayırt eder..
İşinde başarılı olur, takdir edilirsin..
Kimse iç dünyani bilmez, gizlidir o, kimi yazılara aktarır, kimi gülerek saklar içindekileri..
Zaman ilerler dahada farkında olursun hayatın.. İçindeki yalnızlık farklılaşır, yalnızlığı biriyle paylaşmak istersin..
Çok başarılı olduğunda, çok büyük paralar kazandığında, acılar çektiğinde, sıkıntıların olduğunda sana özel bir dostun olmasını istersin..
Bu senin için çok değerlidir aslında, herkesle paylaşmak istemezsın, beklersın yavaştan, etrafına bakar görmeye çalışırsın onu..
Yalnızlık hastalık haline gelmeye başlar, iliklerine işler, geceler daha bir yüzünlü gelir,
Güneş olmadan daha bir yalnız hisseder insan nedense..
Çoğu kişi içten içe senin gibi birini ister, ancak bilmez dışarıdan ki nasıl olduğunu,
Birlikte olursun, anlatamazsın derdini sadece “sen” desende, inanmaz.
İnandırmaya çalışırsın inanır yada inanmaz ona kalan bişeydir artık..
Senin elinden çıkar ona kalır artık sözler.. o çekip gider sen kalırsın, aslında sorun değildir, üzülmezsin bile onun gittiğine,
Üzüldüğün derdini anlatamamandır..

Hakan Bulut – 07.05.2010

Popularity: 3%