Hiç gereği yokken

Hiç gereği yokken gelir insan dünyaya
Küçük tatlı haykırışlarla açarız gözlerimizi
Hiç gereği yoktur aslında ama napalım geldik birkez
Yavaş yavaş etkilenmeye başlarız insanlardan, hayvanlardan, çiçeklerden böceklerden..
Aslında dünyayı abartmışızdır, kimileri çok büyük beklentiler içinde kaybolur hayatın sarsıntılarında..
Kimileri iste hep çocuk gibi bakar dünyaya,
Neşesi, kederi acısı hepsi bir farklı güzeldir aslında
Sadece insana zor gelir kabullenmek hep çocukken yaşanılanlar gibi bekler herşeyi,
Aslında kabul etseler çizgi film izleseler, çocuklarla konuşşalar
Koca yaşına aldanmadan koşşalar çocuk gibi
Zile basıp kaçsalar, köpeklerle oynasalar, kedileri korkutsalar..
Ne olur ki ? Neden saklanırız ? Neden hep çocuk kalsak derlerde kalmazlar ?
Eline alsan fotoğraf makinasını sümüklü çocukların fotoğraflarını çeksen,
Hayvanları, farklı farklı insanları.. Kendinede arada zaman ayırsan..
Bi sabah kalkıp hata yapsam bilerek desen..
İşten okuldan kaçsan, tek başına gezsen,
Yeni insanlarla tanışsan, gidip sokak gösterilerini izlesen para versen onlara..
Zamanım yok demesen.. İçim yanıyor demesen.. Yalnızım demesen..
Şikayet etmesen mesela.. Bu dünyada güzel birşeyler arasan..
Yüksek bi ağacın üstüne çıksan ordan insanları saysan..
Hiç gereği yokken sahile gidip mendilci bir çocukla kahve içsen..
Kendine bir gül alsan hiç gereği yokken..
Şarkı söyleye söyleye yalnız başına gezsen mesela..
Hiç gitmediğin bir otobüse binip, kafana göre bir durakta insen, oralarıda gezsen..
Luna parka gitsen mesela, hiç gereği yokken çarpışan arabalara binsen..
Evden çıkarken hiç gereği yokken birine günaydın ! desen..
Bir günüde hiç gereği yokken yaşasan ne olur sanki ?..

Hakan Bulut ~ 03.06.2010 ~ 20.35

Popularity: 5%