İnadına aşk, inadına sevgi
İnadına aşk, inadına sevgi
Bazen düşünüyorum salak salak.
Böle hayaller filan fişman..
Umursamıyorum pek aslında hiç bişeyi,
böle bi iplememezlik, bi legolamanlık..
Neyi bazen umursanması gereken şeyleri umursamıyorum,
Alakaya maydonoz şeyleri ölümüne umursuyorum..
Sen anlamasanda olur ya bendeki dengeyi,
Her zaman derim ya, doğru yer doğru zaman doğru haraket..
Onu yapıveriyorum hayata..
Mesela aşk ve sevgi..
Herkes bişeyler anlatır onun hakkında, herkesin bi teorisi bir taktiği vardir..
Ama bütün bu anlatılanlar, bütün bu taktikler, bütün bu teoriler neden fos çıkıyor diye
merak ettim.
Kör kör aşk yaşamaktan önce..
Şöyle bir baktımda insanların çoğu bencil, ben bencilim o bencil şu bencil bu bencil..
Derken aşk ve sevgiye bencillik karşınca büyük bi çöküntü oluyor..
Yani seni seviyorum derken şunu diyor insan.. Sen beni bu kadar çok sevdigin icin bende seni
sevi vereyim..
Bazen gün geliyor, insanız ya, sinirli oluyoruz, huzursuz oluyoruz, rahatsız oluyoruz..
En sevdiğimizi kibrit çöpü gibi kırı veriyoruz..
Eşimizde bencil olduğunda artık onu daha az sevdiğimizi düşünüp, kat ve kat daha huzursuzluk
rahatsızlık çıkartıyor..
Sonra kişi zaten rahatsız.. iyice rahatsız oluyor, o ona bok atıyor şu buna çamur atıyor, bu
şuna laf atıyor..
Boka sarıyor kısaca mevzu..
Sonra ipler kopuyor, kimi ben terk ettim modunda, kimi amann modunda..
Ne gerek var ki ? şimdi işin gücün yok yeni biriyle tanış, ona alış, onu kabullen, onla
Ortak bir ayak uyduruş sergiler falan filan..
Galiba yaradanın bu sistemine hak vermiyor değilim, ilişkilerin azlığı zıt kutuplardan
olunca.. daha uzun ömürlü olup daha sağlam oluyor nedense..
Aslında en baştan bu iş yaş dediğimiz ilişkilerin sonu mezarda el ele bitebiliyor..
Düşünüyorum acaba ben mi yanlış yapıyorum ?
Tatlı başlayan şeyler acı ile bitiyor..
Neden acı ile başlayan şeylere yönelmiyorum..
Neden hep daha kolayını seçiyorum..
Galiba bende sende oda buda bencil..
Güzelliği kendime defalarca bir boka yaramadığını ispatladıysamda, gene seçim sunulduğunda
aralarında en güzelini seçiyorum..
Güzelliğin tehlikeli sonuçlar doğurduğunuda biliyorum, ne diye kıçıma kazık sokmaya
uğraşıyorum ki öyleyse..
Onu bırak defalarca aşk’tan, sevgiden.. yorulduğumu söylesemde vaz geçemiyorum..
Yüce yaratıcı böyle yaratmış ya beni..
Er yada geç teslim oluyorum, olmak istiyorum, ne kadar yaksa ne kadar acıtsa umursamıyorum..
Galiba bencil olmadığım azınlık noktalardan biride bu, iliklerime kadarda yansam, yinede
aşk, yinede sevgi..
Peki neden böyle yapıyorum ki ? bu kadar acıttığı yaktığı kadar..
Aşka inanmıyorum yalanını neden sıkmıyorum ki?
Sık kurtul.. yok inat değil mi..? değil aslında..
Şöyle bir baktığımda, para, mal, mülk, şöhret, arkadaş doyurmuyor içimdeki bir eksikliği..
Gözlerimi kör edemiyor, duygularıma ağır bir fren çektiremiyor..
Huylarımdan vazgeçiremiyor, tatlı bir dilli bir sevgilinin 30 saniyede yaptığını,
Koca bir servet neden yapamıyor acaba ?
Neden hep acıları, neden hep üzüntüleri, neden hep melankoliyi seçiyorum..
Galiba cevabını buldum.. başta dediğim gibi tatlı ile başladım hayata hep..
Her yudumum tatlı ile oldu.. Yemeğe oturuşum sevdigim en güzel yemek oldu hep,
Bana kilo aldıran, beni kolestrol bağımlısı yapan.. Yine onlardı..
Sigara mesela, pek bi severim.. O kadar sevdigim halde yavaş yavaş zehirler beni..
Saplantılı bir kadın gibi.. bırakamazsın, üzemezsin, ara veremezsin..
Bırakmaz peşini.. yapışır yakana, onu gördükce kavurur içini, için dışına çıkar hatta,
iliklerine kadar onu hissedersin..
Arzularsın, takip edersin.. Sonundada yakalanırsın gene..
Belkide sigarayi aşka bağımlısı olduğum için içiyorum.. Bırakmak istemiyor bırakamıyorum
Belkide..
Belkide hayallerimi süsleyen saplantılı bir kadın sigara..
BElkide bencillik yapıp sana sarılmak yerine, sigaraya sarılmanın daha kolay olduğundandır..
Emin değilim ama şundan eminim ki..
Öyle yada böyle, şöyle ..
Ailem, kardeşlerim, arkadaşlarim, sevdiklerim, askerler, polisler ne kadar karşı duracak
İnsan varsa..
Yinede seni seçerim.. minik bir öpücüğüne değiştiririm tüm huylarımı, tüm düşüncelerimi,
Seni beni kendimizi..
Hakan Bulut ~ 02-12-2010 ~ 12:21 ~ per
