Sebepsiz akar söz yaşları
Bir anlam arama sözlerimin içinde
Belkide bütününde saklıdır söz yaşlarımın.
Dedim ya sebepsiz akar söz yaşları.
Bir gece düşünürsün, sıkılırsın belkide ondan düşünürsün..
Yada hiç düşünmediğinden düşünme gereği duyarsın.
Belkide yalnız hissedersin yada gecenin karanlığının bıraktığı o mayhoşluktur sebep.
Seçimlerimizin sonucudur belkide söz yaşlarımız.
Kim bilebilir ki?
Bir seçim seçiyoruz, tüm hayatımız minik bir seçimle değişiyor..
Seçmiyoruz birileri bizim yerimize seçiyor..
Mesela çoğu insan mutlu olamıyorum der ya..
Yalan..
Mutluluk nedir diye sorduğunda çoğu dona kalır.
Onların yaptığı sadece bencillikten öte değil.
Farkında değiller belki de.
Bir arkadaşı üzüldüğünde hiç bir şey yapamayacak olsanda.
Omzuna bir sıcak dokunuş yapsan.
Söz yaşlarının arasına varlığını katsan.. Birazda sıcaklık..
Mutluluğundan biraz paylaş’sen onunla?
Akıl vermek yerine bir mendil versen..
Arkadaşının karanlık bir yollardan geçerken,
O karanlık gecelerin ardında kaybolurken, birden elinde mum aşığıyla karşısına çıksan.
Aydınlatıp beraber yürüseniz o karanlıkta?
Hiç tanımadığın bir çocuğa minik bir hediye alsan?
“Bencillik” ifadesine giren herşeyin tam tersini yapsan inatla?
Mutlu olabilirmisin acaba?
Bilmem.. Belki de olabilirsin.
Senin hayatın ben karışmam, sana sadece küçük bir ateş bıraktım yolda yürümen için..
Ama bilgin olsun, ben mutluyum arkadaş.. 
Hakan Bulut ~ 27.05.2011 / 23.59
