Akıp gidiyor zaman

Akıp gidiyor zaman
Kum gibi avuçlarının arasında tutamıyorsun
Anlamsız şeylerle gününü geçiriyorsun bazen
Bazen hüzünle
Bazen kısa mutluluklarla.
Fark ettimde mutluluklarım bir kaç saatle sınırlı
Geçmişime dönüp baktığımda herşey boşa geçmiş
Yine bir kaç saat mutlulukla geçirmişim ömrümü
Kısa bir ömrüm var zaten pekde büyük sayılmam.
Önemide yok zaten yaşının
Önemli olan da yaşadığın süre zarfında
O süreyi nasıl değerlendirdiğindir.
Çoğu insan başarılı bulur ya beni
Bu başarıların içine baktığımda yine boş
Hüzünlere boğulduğum zamanlar kendimi işe verirdim
Ne kadar çok çalışırsam o kadar az düşünebilirim derdim
Bununda saçmalık olduğunu anladım
Tüm o süre zarfında herşeyi atmışım içimde bir yerlere
Kovalarım artık taşınca fark ettim
Artık atacak bi yer kalmamış
Bu küçük yaşımda doldurmuşum kovalarımı
Artık yere dökülüyor yalnızlıklarım
Sık sık üstüne basıp kayıp düşüyorum
Kalkmak zor olmuyorda, her düştüğümde yanıyor canım
Bozulmuyorum aslında bu durumda ya
Her düşüşümde tek başıma kalkmaktan sıkıldım
Arada iç geçirmiyor değilim düştüğümde, hep düştüğüm yerde kalsammı ki?
İçimden bir ses, belki üç güdü belkide doğa kanunu,
Kalkıyorum yeniden, sıkıldım artık düşüp kalkmaktan,
Nasıl boşaltacağımı bilemiyorum.
İlaçlar fayda etmiyor, Alkol fayda etmiyor.
Tutamıyor ayaklarım artık.
Anlaşılan artık kötürüm oldu kaldim.
Artık kalbimden tutup kaldıran bir kalp gerek.

Tweet This Post