Hadi gelsende dokunsan soğuk yüreğime
Sarmaş dolaş oluversek ellerimizle
Tek zaafım sen olsan mesela
Döndüğümde arkamı vicdan azabı çeksem o anda!
Dönüp dolaşıp geleceğim tek kapı sen olsan mesela
Söz geçirilemez yüreğime söz geçirebilen narin sözler senin olsa
Dünyadaki adıma bir anlam katsan mesela
Adım sadece hakan olmasa mesela birazda sen bulaşşan adıma
Sorumsuz dünyamdaki tek sorumluluk sen olsan
Öfkeli ruhumun sakinleşebileceği tek ses senin sesin olsa
Yanında sakinleşsem mesela, dokunuşunla gergin hücrelerimi gevşetsen mesela
Senin için açsam kanatlarımı
O güzel dudaklarından geçen ekmeğin bir parçasını kendi ellerimle versem
Paylaşşam seninle tüm korkularımı, mutluluklarımı.
Gereksiz günlere sırf senin için katlansam
Sırf mutlu ol diye uğraşıp birşeyler yapabilsem mesela
İki domates alıp tuzlayıp tuzlayıp mesela
Üstümüze başımıza döksek hatta
Çocukmusun hala üstüne döküyorsun diye azarlayabilsen mesela
Ahh o kadar çok şey varki sen gelsen
Yaşamımdan beri yüreğimin boş kalan kısmı senin adınla tescillense.
Küçüklüğümden beri senin için sakladığım küçük kuru gülü verebilsem sana
O kadar çok şey var ki senin için sakladığım yaşamım boyunca gördüğüm her güzel şeyden bir parça senin için ayırdım !
Ah gelsende sakladığım herşeyi döksem o küçük ellerine ..

Hakan Bulut ~ 02/10/11 ~ 03:41

Tweet This Post

Bir anlam arama sözlerimin içinde
Belkide bütününde saklıdır söz yaşlarımın.
Dedim ya sebepsiz akar söz yaşları.
Bir gece düşünürsün, sıkılırsın belkide ondan düşünürsün..
Yada hiç düşünmediğinden düşünme gereği duyarsın.
Belkide yalnız hissedersin yada gecenin karanlığının bıraktığı o mayhoşluktur sebep.
Seçimlerimizin sonucudur belkide söz yaşlarımız.
Kim bilebilir ki?
Bir seçim seçiyoruz, tüm hayatımız minik bir seçimle değişiyor..
Seçmiyoruz birileri bizim yerimize seçiyor..
Mesela çoğu insan mutlu olamıyorum der ya..
Yalan..
Mutluluk nedir diye sorduğunda çoğu dona kalır.
Onların yaptığı sadece bencillikten öte değil.
Farkında değiller belki de.
Bir arkadaşı üzüldüğünde hiç bir şey yapamayacak olsanda.
Omzuna bir sıcak dokunuş yapsan.
Söz yaşlarının arasına varlığını katsan.. Birazda sıcaklık..
Mutluluğundan biraz paylaş’sen onunla?
Akıl vermek yerine bir mendil versen..
Arkadaşının karanlık bir yollardan geçerken,
O karanlık gecelerin ardında kaybolurken, birden elinde mum aşığıyla karşısına çıksan.
Aydınlatıp beraber yürüseniz o karanlıkta?
Hiç tanımadığın bir çocuğa minik bir hediye alsan?
“Bencillik” ifadesine giren herşeyin tam tersini yapsan inatla?
Mutlu olabilirmisin acaba?
Bilmem.. Belki de olabilirsin.
Senin hayatın ben karışmam, sana sadece küçük bir ateş bıraktım yolda yürümen için..
Ama bilgin olsun, ben mutluyum arkadaş..

Hakan Bulut ~ 27.05.2011 / 23.59

Tweet This Post

Sürekli solup, yeniden hayata başlamaya çalışan
Bir çiçeğe bakarken bir şey fark ettim.
Mesela bir çiçek büyütmek gibisi yok.
Ancak çiçek önce çiçek olduğunun farkında olması gerek..
Suyunu kendisi vermeye çalışmayacak..
Onun görevi bahçivanını güzel kokularla beslemek olacak..
Bahçivanda çiçeğini soldurmamakla..
Bunun sonucunda bahçivan suyunu eksik etmeyecek.
Çiçek kokusunu..
ikiside çift taraflı bir tek aslında..

Çiçek koku vermezse
Bahçivan sulamaz.
Bahçivan sulamazsa çiçek koku vermez
İkiside birbirine baglı
Tek aslında..
Sadece fark etmek gerek..

Hakan Bulut 12.05.2011 – 00:00

Tweet This Post

Bişey keşfettim, daha isim vermedim ya..
Kendi kendime keşfettim..
Karanlık bir yol hayal et..
Sonra o yolun bir  labirent olduğunu düşün..
Yolun sonu nereye çıkacak bilmiyorum ama..
İçimden sıcak bir ses çekiyor çıkışından..
Yürümek geliyor içimden hep..
Karanlıkların içinden bazen birşeyler çıkıp engellemeye çalışşa
Düşürse.. yerin dibine çeksede..
Kalkıp, tırmanıp labirentte nereye çıkacağımı bilmeden yürüyorum..
Bir türlü anlamlandıramadım..
İçimdeki enerji bitmek bilmiyor..
Tam bitecek dediğim anda.. birden en yüksek seviyesinden doluyor kalbime..
Kalbimle tüm hücrelerime yayılıyor..
Yorgunluğum gidip, içime neşe ve huzur doluyor..
Anlamlandıramadığım tek imgedir o labirent belkide..
Yada farklı birşey
Ne yapsam ne etsem anlam katmak istiyor olsamda..
Bir türlü anlam verememiş olsamda..
Yürümeye devam ediyorum..
Bir yaratıcımı çağırıyor beni uzaklardan
Yoksa bir aşkın sıcaklığımı fısıldıyor kalbime doğru..
Ne yapsam ne etsem, müftelası oldum o sıcak fısıltının..
Bazen sen çıksan diyorum sonunda..
Koşarak gelsen..
Filmin devamını beraber yazsak diyorum..
Derken tekrar düşüyorum..
Tekrar baştan hayat buluyorum.

Hakan Bulut – 30.03.2011 – 00:00

Tweet This Post

Sebepli sebepsiz haykırışlarımı bir kenara bırakıp
Düşündümde bu gece tekrar karar verdim dünyanın mükemmel olduğuna..
Sen belki beğenmeyebilirsin..
Kötü insancıkları bir kara şiir bulutu olarak yoğun gördüğün
Seni her seferinde yaralamaya çalışıp incitmeye çalışacağından
Sana bağırıp kötü davranacaklarından
Seni kullanıcaklarından ve daha bir çok sebepten..
Ama nedense bunları düşündüğümde kocaman bir gülümseme kaplıyor içimi..
Arada denk gelen “iyi” enerji yayan insanlar için gülümsüyorum insanlara..
Koskoca dünyaya yayılmış bir avuç insan için gülümseyorum onlara..
Yalnız olmadığımı fark ediyorum..
Daha fazla hevesleniyorum, savaşmaya!
Biliyorum ki.. Ne yaparlarsa yapsınlar.. Ne ederlerse etsinler..
Her zaman ki gibi benim gibi insanlar olacak..
Üzülmek, kırılmak, yıpranmak aklımın ucuna bile gelmiyor ya..
Yine gülümsüyorum kocaman kocaman..
Kahkalar atıyorum.. Rahatlıyorum.. Enerji topluyorum en bolundan..
Ve yine yollara düşüp savaşıyorum kendi yolumda..
Sen’se hala üzülüyormusun?
Yoksa üzülmek mi istiyorsun?
Bir düşün.. Arkasındanda gülümse..

Hakan Bulut 29.03.2011 02.02

Tweet This Post

Korkuyorum evet..
Senden değil kendimden korkuyorum..
Bana bıraktığın etkiden korkuyorum..
Davranışlarının bana bıraktığı değişimden korkuyorum..
Kötü bir kadın için bile verdiğim onca mücadeleyi vermekten vazgeçeceğim..
Tüm sevdiğim huylarımı terk edebileceğimden korkuyorum !

Minik bir aşk için kücük yazılar yazmayı bırakmaktan,
Günlerce uğraş verip ellerimle yapacağim minik bir hediyeyi yapmaktan,
Kücük kelimelerle büyüleyici mutluluk vermeyi bırakmaktan..
Aşklarımı, sevgilerimi, arkadaşlarımı
Bıkmadan usanmadan mutluluktan gök yüzüne çıkarmayı bırakacağımdan,
Ve aşk’ı terk etmekden korkuyorum !

Üzdün beni.. Kırdın beni.. Güvensizlik kuyularının içine bıraktın beni..
Arkandan gelecek için kötü bir anı bıraktın bende..
Yalanların, düzenbazlık ve çelişkilerinden,
“O” melek geldiğinde, senin damarlarında akan kirli kanın bende bıraktığı etki yüzünden
Meleği kırmaktan korkuyorum.
Ona zülmekten..
Üzmekten..
Güvensizlik duymaktan..
Sabretmemekten..
Fedakarlık yapmamaktan..
Onu şımartmamaktan
KORKUYORUM !

Hakan Bulut

Tweet This Post

İnadına aşk, inadına sevgi

Bazen düşünüyorum salak salak.
Böle hayaller filan fişman..
Umursamıyorum pek aslında hiç bişeyi,
böle bi iplememezlik, bi legolamanlık..
Neyi bazen umursanması gereken şeyleri umursamıyorum,
Alakaya maydonoz şeyleri ölümüne umursuyorum..
Sen anlamasanda olur ya bendeki dengeyi,
Her zaman derim ya, doğru yer doğru zaman doğru haraket..
Onu yapıveriyorum hayata..
Mesela aşk ve sevgi..
Herkes bişeyler anlatır onun hakkında, herkesin bi teorisi bir taktiği vardir..
Ama bütün bu anlatılanlar, bütün bu taktikler, bütün bu teoriler neden fos çıkıyor diye

merak ettim.
Kör kör aşk yaşamaktan önce..
Şöyle bir baktımda insanların çoğu bencil, ben bencilim o bencil şu bencil bu bencil..
Derken aşk ve sevgiye bencillik karşınca büyük bi çöküntü oluyor..
Yani seni seviyorum derken şunu diyor insan.. Sen beni bu kadar çok sevdigin icin bende seni

sevi vereyim..
Bazen gün geliyor, insanız ya, sinirli oluyoruz, huzursuz oluyoruz, rahatsız oluyoruz..
En sevdiğimizi kibrit çöpü gibi kırı veriyoruz..
Eşimizde bencil olduğunda artık onu daha az sevdiğimizi düşünüp, kat ve kat daha huzursuzluk

rahatsızlık çıkartıyor..
Sonra kişi zaten rahatsız.. iyice rahatsız oluyor, o ona bok atıyor şu buna çamur atıyor, bu

şuna laf atıyor..
Boka sarıyor kısaca mevzu..
Sonra ipler kopuyor, kimi ben terk ettim modunda, kimi amann modunda..
Ne gerek var ki ? şimdi işin gücün yok yeni biriyle tanış, ona alış, onu kabullen, onla

Ortak bir ayak uyduruş sergiler falan filan..
Galiba yaradanın bu sistemine hak vermiyor değilim, ilişkilerin azlığı zıt kutuplardan

olunca.. daha uzun ömürlü olup daha sağlam oluyor nedense..
Aslında en baştan bu iş yaş dediğimiz ilişkilerin sonu mezarda el ele bitebiliyor..
Düşünüyorum acaba ben mi yanlış yapıyorum ?
Tatlı başlayan şeyler acı ile bitiyor..
Neden acı ile başlayan şeylere yönelmiyorum..
Neden hep daha kolayını seçiyorum..
Galiba bende sende oda buda bencil..
Güzelliği kendime defalarca bir boka yaramadığını ispatladıysamda, gene seçim sunulduğunda

aralarında en güzelini seçiyorum..
Güzelliğin tehlikeli sonuçlar doğurduğunuda biliyorum, ne diye kıçıma kazık sokmaya

uğraşıyorum ki öyleyse..
Onu bırak defalarca aşk’tan, sevgiden.. yorulduğumu söylesemde vaz geçemiyorum..
Yüce yaratıcı böyle yaratmış ya beni..
Er yada geç teslim oluyorum, olmak istiyorum, ne kadar yaksa ne kadar acıtsa umursamıyorum..
Galiba bencil olmadığım azınlık noktalardan biride bu, iliklerime kadarda yansam, yinede

aşk, yinede sevgi..
Peki neden böyle yapıyorum ki ? bu kadar acıttığı yaktığı kadar..
Aşka inanmıyorum yalanını neden sıkmıyorum ki?
Sık kurtul.. yok inat değil mi..? değil aslında..
Şöyle bir baktığımda, para, mal, mülk, şöhret, arkadaş doyurmuyor içimdeki bir eksikliği..
Gözlerimi kör edemiyor, duygularıma ağır bir fren çektiremiyor..
Huylarımdan vazgeçiremiyor, tatlı bir dilli bir sevgilinin 30 saniyede yaptığını,
Koca bir servet neden yapamıyor acaba ?
Neden hep acıları, neden hep üzüntüleri, neden hep melankoliyi seçiyorum..
Galiba cevabını buldum.. başta dediğim gibi tatlı ile başladım hayata hep..
Her yudumum tatlı ile oldu.. Yemeğe oturuşum sevdigim en güzel yemek oldu hep,
Bana kilo aldıran, beni kolestrol bağımlısı yapan.. Yine onlardı..
Sigara mesela, pek bi severim.. O kadar sevdigim halde yavaş yavaş zehirler beni..
Saplantılı bir kadın gibi.. bırakamazsın, üzemezsin, ara veremezsin..
Bırakmaz peşini.. yapışır yakana, onu gördükce kavurur içini, için dışına çıkar hatta,

iliklerine kadar onu hissedersin..
Arzularsın, takip edersin.. Sonundada yakalanırsın gene..
Belkide sigarayi aşka bağımlısı olduğum için içiyorum.. Bırakmak istemiyor bırakamıyorum

Belkide..
Belkide hayallerimi süsleyen saplantılı bir kadın sigara..
BElkide bencillik yapıp sana sarılmak yerine, sigaraya sarılmanın daha kolay olduğundandır..
Emin değilim ama şundan eminim ki..
Öyle yada böyle, şöyle ..
Ailem, kardeşlerim, arkadaşlarim, sevdiklerim, askerler, polisler ne kadar karşı duracak

İnsan varsa..
Yinede seni seçerim.. minik bir öpücüğüne değiştiririm tüm huylarımı, tüm düşüncelerimi,
Seni beni kendimizi..

Hakan Bulut ~ 02-12-2010 ~ 12:21 ~ per

Tweet This Post

Bu gece yürürken yalnız bir kaldırımda
Bir düş gördüm..
Kaldırımda ilerliyordum yavaş yavaş..
İnsanlar geliyor sağdan soldan..
Ağır ağır hafif hafif..
Araçların çok ağırdan yaydığı ışığı gördüm,
Hafif hafif karanlığı ışığa dönüştürmesini izledim..
Küçük bir kızın bir şeker için göz yaşı dökmesini izledim..
O minik gözlerinden göz yaşının nasıl aktığını
Yüz hatlarının nasıl değiştiğini izledim..
Biraz daha yürüdüm, bir filiz gördüm..
Ağır ağır gecenin karanlığında yapraklarını
İçine çekişini izledim, bir yaprağın diğer yapraklara
Kapanış oranının nasıl müazzam incelikte olduğunu izledim..
Devam ettim.. yağmur çiselemeye başladı hafiften..
Gök yüzünden bir yağmur tanesinin nasıl yere düştüğünü
Yere çarpışında vurduğu etkinin, yayılışının ve çiselemenin
Nasıl sık yağmura dönüştüğünü izledim..
Yürümeye devam ettim etrafı izleyerek inceleyerek devam ettim..
Bir süre sonra sıkıldım.. bu güzellikleri sadece ben görebildiğim için sıkıldım..
Sensiz bir anlamı olmadığı için sıkıldım.
Sana işaret edemediğim için sıkıldım..
Seninle o çiçeğin kapanışını, yağmurun sıklaşmasını,
Küçük kızın göz yaşlarını göremediğimiz için sıkıldım.
Başarılarımı, kazançlarımı, duygularımı, üzüntülerimi, gerginliklerimi
Paylaşamadığım için sıkıldım..
Yürümeye devam ettim.. Gözden kaybolana kadar yürüdüm..

Hakan Bulut ~ 26.11.2010

Tweet This Post

İtiraf ediyorum, sızlanan insanların adına..
Yalan gözyaşların yalan bencillerin adına..
Haykırıyorum hattaaa ..
Her insan kendi için ağlar
Farkında olmasa bile ..
Onun için ağlamak değil aslında..
Her insan kazanır.. Bu dunyada kaybetmek yok..
Farkında değiller belki..
Bir sevgiliyi kaybettiğini düşündüğünde aslında kat kat şeyler kazanmıştır insan..
Zorla güzellik olmayacağını öğrenmiştir.. Özlemeyi öğrenmiştir.. Susarak içinden acımayı öğrenmiştir..
Sebepsiz hiç bir şeyin olmayacağını öğrenmiştir.
Hatalarını saklamayı öğrenmiştir.. Suçlamayı öğrenmiştir..
Bahane uydurmayı.. Yanmayı.. Daha fazla acı çekmeyi öğrenmiştir..
Aslına bakarsan herşeyı insan kendine ve istediği için yapar..
Bugun senin için ağlıyorsam ben.. Daha fazla şey kazanmak için ağlıyorumdur..
Acıyı, hüznü yaşamak için ağlıyorumdur..
Sen beni terk ettiysen, terk ediliş hissini öğrenmek için ağlıyorumdur.. Senin daha önce yaptığın gibi..
Bende öğreniyorum.. Herkes gibi..
Çekip gitmen sorun değilde.. Sana olan alışkanlıklarımı bırakmak zorunda kaldığım için ağlıyorum..
Yeni bir insana kalbimi açmam gerektiği için..
Belkide açmaya üşendiğim için..
İnsan ya bu fıtratında var.. Öğrenmek..
Her nefesimizde.. Her gördüğümüzde.. Her adımımızda çok şey öğreniyorum..
Anlayacağın senin için özel birşey değil bu ..
Öğrenmek için birşey..
Sen ve senin gibiler her zaman olacak.. Olmaya devam edicek..
Baba olacağım belki.. Çocuğumda öğretecek.. Ona bakıp, besleyip büyütüp..
Bazı kötü günlerimde dönüp babama.. Kızdığımda..
Benim çocuğumun baba bağrışının bana öğreteceği şeyleri öğreneceğim..
Annemin dediği gibi çocuğun olduğunda anlayacaksın dediği şeyleri anlayacağım..
Ölürken bile.. Hiç kimsenın daha önce kayda tutamadığı ölümü öğrenip..
Göçüp gideceğim diğer hayatıma..

Hakan Bulut ~ 14.10.2010

Tweet This Post

Kafamıza göre !

hey sen ! bir hayalden ibaretmisin ?
Öylese tut elinden yaratalım hayalleri?
Kusursuz planlara uymayalım kafamıza göre koşalım !
Rüya gibi olsun,
MAL MAL şeyler yapalım, salak salak şeylere gülelim, gülümseleyelim,
çoluğa çocuga bişiler ısmarlayalım muhabbet edelim !

Bir pazar günü kafamıza göre bilet alıp herhangi bir şehre gidelim,
Oraya varana kadar aç kalıp ilk bulduğumuz yemeğe saldıralım kahvaltımız olsun adı.

Sonra bir söz yazalım, melodisinide katalım adı MÜZİK olsun.
Söyle söyleye gidelim hatta bağıralım hatta birilerinede öğretelim hep beraber söyleyelim !
Geri dönelim şehrimize, aşkımızın başladığı yere, gene aç kalalım.
Bu gün öğünümüz iki olsun. gece kadar aç kalalım sadece aşk yiyelim içelim.. söyleyelim söylenelim !

Hayatımda hiç playstation oynamadım ama orayada gidelim araba yarışı felan oynayalım ne bilim
belki king of fighter duruyorsa jetonlusundan ondanda oynayalım
sonra bi yaşlının yanına gidip dedeeeeeeeeee kaç yaşındasın diyip onun hikayelerini dinleyelim
Sonra.. sonrası yok !
Hadi yapalım artık bişey

Hakan Bulut ~ 19.09.2010 02:02

Tweet This Post

Düşünceler diyarında

bazen oturur düşünürüm suracıkta
ben neyim kimim, sen kimsin nesin.
kurtarıcım mı? katilim mi?..
aslında sıradan bir objesin diğer objeler gibi içine anlam yükeyip adına aşk dediğim.

adını koyduğum gibi almasını da bilirim ufaktan zorlansamda
zorlanmam da unutamadığımdanda değil unutmak istemediğimden..
anlayamıyorum bazen seni, senin gibileri..
benim sana yüklediğim aşkla yetinmeyip

bana ve kendine farklı roller katıyorsun, hatta benim yerime oynuyorsun..
beni melek kendini şeytan yapıyorsun..
sonra başlatıyorsun savaşa utanmasızca..
sonra yeniliyorsun, çekiliyorsun, çekip gidiyorsun acımasızca..

düşünüyorumda nasıl yapıyorsun bunu ?
benim yerime karar vermek.. rol oynamak.. ikimiz için ikimizinde rehine bir oyun..
oyunlarda hep ölmek vardır yada hep mutlu olmak..
sonu ölümle bitecek oyun oynamak ?
yeni bir farkındalık mı ? yeni bir teori mi? ..

Hakan Bulut – 11.09.2010

Tweet This Post

Sitemkar gülümsemelerime aldırma
Hayat işte akar gider zamanla
Tut soğuk ellerimden bırakma
Ilık göz yaşlarım akar yüreğime

Duyar gibiyim insanların haykırışlarını aşka..
Sebepsiz bir açlıktır aşk, sevmek sevilmek.
Hesap sormaz yürek, hesap vermez, hesaplamaz.
Duymak istemesende haykırışlarını, hissettirir alev gözleriyle.

Kaçsanda aşktan, tutar ayağından çocuk gibi iki kollarından tutsanda kapıları
Çeker seni girdap gibi,
Kaybolsanda gölgemde, susup hisset gölgemin bıraktığı serinliği
Karanlık gölgemin içinde üşüsende, anlaki güneşin kavurucu sıcaklığından korumaktır tek dileğim..

Teslim ol, soğun kalbimin sıcak girdaplarına..
Kaçma yorgun gözlerimden..
Bırak kendini soğuk serin sularıma..
Akıp gidelim bu hayatta..

Hakan Bulut – 03.09.2010

Tweet This Post

Bu gece haykırmak istiyorum hayallerdeki prensesime seni seviyorummmmmmmm diye ! korkmuyorum,
Her gücremde hissediyorum varlığını, ümidim tükenmiyor,
Çamurun içine saplansamda yavaş yavaş yükseliyorum, kalbimin berraklığından.
Aceleci yaşıyorum hayatı, her saniye sana doğru yaşlanarak bekliyorum,
Gocunmuyorum farklı insanların farklı davranışlarını, onlarıda seviyorum, senide seviyorum,

Herkesi herşeyi seviyorum, kainatın her zerresini seviyorum !
Yıldızların benim için olan varlığını seviyorum, güneşin etrafında dönmeyi, geceleri yıldızları ay’ı izlemeyi seviyorum.
Çiçeklerin buğusunu kokusunu ayrı ayrı renklerini..
Çocukların gülüşlerini bağırışlarını, insanların birbirlerini üzmelerini,
Gönüllerini almalarını seviyorum, uzaktan herşeyi izlemeyi seviyorum..

Seni beklemeyi seviyorum !

Hakan Bulut – 30.08.2010

Tweet This Post

Üzülme küçük kız

Öylesine baktım gözlerine..
Bişey beklemedim, sadece öylesine baktım..
Yürüdüğüm bu yollar, belkide hayallerimde çizdiğim yollardı belkide..
Biliyorum derin derin baktım gözlerine..
Babam hayal kur derdi bana, ileride hayallerini gerçekleştireceksin derdi..
Hayallerimi bir bir gerçekleştirdim, gerçekleştiriyorum..

Sende vardın hayallerimin bir parçasında,
Hayatımın en belirgin yerlerinde hemde..
Seni öyle büyüttüm ki içimde.. Koca bir genç kız oldun..
Senden sevgi bekledim, aldım, verdim..
Biliyorum, bende vardım hayallerinin bir parçasında..
Benide büyüttün.. Benide sevdin, sevildin..
Üzülme küçük kız ikimizde aynı kaderi paylaşıyoruz..

Sende sevileceksin, bende sevileceğim..
Aynı yollarda yürüyüp, aynı yerlerde yorulacağız..
Bazen heycanlanıp bazen üzüleceğiz..
Sevdiklerimize koşup, bazende sevdiklerimizden kopacağız..
Bıkmadan yürümeye devam edeceğiz birbirimizden haberdar olmadan..
Üzülme küçük kız ikimizde aynı kaderi paylaşıyoruz..
Küçük ayrıntılar uzaklaştırıyor birbirimizden..

Aynı anadan aynı babadan değiliz ki ..
Aynı hayallerin içinde farklı şeyler düşünüyoruz.
Sen hayallerinde hep üzülüyorsun,
Ben hayallerimde seni mutlu etmeye uğraşıyorum..
Hayallerimizde hep yürüyoruz ya,
Ondan belkide hep birbirimizden uzaklardayız..

Pekte emin değilim, emin olsam ne olur ki..
Sen yoksun ben yokum..
Dedim ya öylesine baktım gözlerine..
Öylesine geçiyordum burdan..

Hakan Bulut – 12.07.2010 ~ 12.21

Tweet This Post

Sen nasıl görmek istiyorsan öyledir aşk

Hayat, hayat ne karışık şeydir öyle bir o kadarda basit..
Geceleri yatarken soğuk yatağımda, soğukluğun verdiği huzurla uykuya dalarım,
Ruhum ayaklanır birden, gezmeye başlarım
Hep aydıklıktır rüyalarım, hep güneş vardır gök yüzünde..
İnsanları görürüm, dostlarımı, arkadaşlarımı, sevdiklerimi ve sevmediklerimi..
Hepsinin yeri bir başkadır, aslında gizlediğim birşey var..
En çok sevdiklerim aslında sevmediklerimin kendileridir.
Çünkü onlara baktığımda hayatı anlıyorum, gerçekleri görüyorum, onlarda dürüstlüğü, olması gerekenleri görüyorum.
Onlara bakarak ne istediğimi.. Ne istemediğimi görüyorum..
Bütün hayatı onlar anlatıyor bana, şeytanın nasıl onları elegeçirdiğini.. Ruhlarına nasıl vesvese üflendiğini, neyin doğru neyin yanlış olduğunu onlar öğretirler bana..
Çoğu insanlar sevmediği insanlardan kaçar aksına ben onları sever yanımda tutarım..
Dediğim gibi hayat basittir aslında..

Hayallerdir insanı insan yapan, hayallerle hayat ilerler.
Severlenler hayallerle evlenir aslında, birlikte hayaller kurarlar.. Hayallerini paylaşırlar hayat boyu.
Beraber üzülürler, beraber mutlu olurlar..
Hayalleri olmayan insanlar, karanlık evrenin içinde kaybolmuşlardır, evren önleri ne getirirse çarparlar ona..
Hep mutluluğu ararlar aslında, yürürler yürürler hiç bıkmadan usanmadan yürürler, istedikleri hep aydınlığı görmektir..
Ama gözlerini açmayı unutuyorlar.. Belkide uzun süre kapalı kaldığı için açmaya korkuyorlar, aydınlığın birden yakıcı etkisinden korkuyorlar..
Hayatı zor, acı dolu görüyorlar.. Korkuyorlar gözlerini açmaktan, korkuyorlar acı çekmekten, korkuyorlar yıpranmaktan..
Ne olursa olsun, gözümü kapattığımdada hayat birşeyler getiriyor önüme, gözümü açtığımdada..
Hiç kimse demiyor ki, acı çekeyim, isteyerek yıpranayım..
Bu yüzden açamıyorlar gözlerini korkuyorlar..

Aşk, ahh aşk, tanrının yarattığı en güzel şeydir aşk..
O güzel gözlerinizi en kolay şekilde açmaya yarayan şeydir aşk,
Hayatı anlamayı kolaylaştıran şeydir aşk,
İnsanları sevmeye iten şeydir aşk..
Hayatın kendisidir aşk..
Acıyı bile sevdirir aşk, mutluğu hüznü, korkusuzluğu sağlar aşk..

Gözlerimi kapattığımda onu düşünemiyorsam..
Başarılarını onunla paylaşamıyorsam..
Onunla üzülüp, onunla ağlayamıyorsam,
Onunla neşelenip, onunla mutlu olamıyorsam,
Hiçbirşey düşünmeden yollarda koşturamıyorsam..
Hayallerime onu katamıyorsam, onunla hayat bu diyemiyorsam..
O ve Sen’i Biz yapamıyorsam..
Gözlerine baktığımda herşeyi yakamıyorsam..
Hayatın kör döngüsüne takılıp kaldıysam..
Ona bağırıp ona çağırıp, onu üzüyorsam..
Sadece birşeyler bildiğimi zannedip, kendime yalan söylüyorum demektir..
Yalanlar içinde boğulmuşum demektir.
Sanal bir hayat yaşıyorum demektir.
Onsuz bir hayata hayır diyorsan..

Çiçeklerin o buğularının oluşturduğu renkleri ayırt edebilir,
Geceleri huzurla uyuyabilir,
Her daim herkesi sevebilir,
Onun sıcaklığında kışın ayazında yanabilirsin..
Aşk senin içindedir. Sen ne yaparsan yap, ne düşünürsen düşün, nasıl görmek istiyorsan öyle görürsün..

Hakan Bulut – 18.06.2010 ~ 23.11

Tweet This Post

Hiç gereği yokken

Hiç gereği yokken gelir insan dünyaya
Küçük tatlı haykırışlarla açarız gözlerimizi
Hiç gereği yoktur aslında ama napalım geldik birkez
Yavaş yavaş etkilenmeye başlarız insanlardan, hayvanlardan, çiçeklerden böceklerden..
Aslında dünyayı abartmışızdır, kimileri çok büyük beklentiler içinde kaybolur hayatın sarsıntılarında..
Kimileri iste hep çocuk gibi bakar dünyaya,
Neşesi, kederi acısı hepsi bir farklı güzeldir aslında
Sadece insana zor gelir kabullenmek hep çocukken yaşanılanlar gibi bekler herşeyi,
Aslında kabul etseler çizgi film izleseler, çocuklarla konuşşalar
Koca yaşına aldanmadan koşşalar çocuk gibi
Zile basıp kaçsalar, köpeklerle oynasalar, kedileri korkutsalar..
Ne olur ki ? Neden saklanırız ? Neden hep çocuk kalsak derlerde kalmazlar ?
Eline alsan fotoğraf makinasını sümüklü çocukların fotoğraflarını çeksen,
Hayvanları, farklı farklı insanları.. Kendinede arada zaman ayırsan..
Bi sabah kalkıp hata yapsam bilerek desen..
İşten okuldan kaçsan, tek başına gezsen,
Yeni insanlarla tanışsan, gidip sokak gösterilerini izlesen para versen onlara..
Zamanım yok demesen.. İçim yanıyor demesen.. Yalnızım demesen..
Şikayet etmesen mesela.. Bu dünyada güzel birşeyler arasan..
Yüksek bi ağacın üstüne çıksan ordan insanları saysan..
Hiç gereği yokken sahile gidip mendilci bir çocukla kahve içsen..
Kendine bir gül alsan hiç gereği yokken..
Şarkı söyleye söyleye yalnız başına gezsen mesela..
Hiç gitmediğin bir otobüse binip, kafana göre bir durakta insen, oralarıda gezsen..
Luna parka gitsen mesela, hiç gereği yokken çarpışan arabalara binsen..
Evden çıkarken hiç gereği yokken birine günaydın ! desen..
Bir günüde hiç gereği yokken yaşasan ne olur sanki ?..

Hakan Bulut ~ 03.06.2010 ~ 20.35

Tweet This Post

Küçük Çocuk

Kücük bi cocuk vardi bir aralar biliyormusun
Hayatın ortalarında doğdu
Eski kültürün ve yeni gelişmekte olan kültürün tam arasında doğdu
Oyunlar bile çok masumdu ozamanlar..
Kırmızı bir gülün kokusuyla fark etti aşkı ozamanlar..
Gülün yaydığı o muhteşem kokusunu çekti çiğerlerine..
Fark ettiki işte bu .. Herşey..
Koparttı dalından o taze gülü
Günler geçtikten sonra gül solmaya başladı
Kaybetti o küçük çocuk aşkını
Mühürlemek istedi, koydu küçük defterinin arasına.. Saklıyor kimselere göstermeden kıyamadığı aşkının solmuş bedenini..
Küçük çocuk büyüdükçe o tattığı aşkın tadını hep sakladı..
Kim bilir belkide hep küçük hep masum kalacak..
Küçük çocuk büyümeye başladı
Masumluğunu yitirmeye, aşkını kaybetmeye başladı..
Sonra o tattığı aşkı insanlarda aradi
Kopartmaya kıyamadı dallarından..
Çünkü solup yitip gitmesinden korktu belkide..
Kıyamadı, sardı, sarmaladı hep.. Avuçlarına alamadı, taze yaprakları zarar görmesin diye..
Sonra küçük çocuğun hayatına kış geldi..
Aşkını kış alıp götürdü bu sefer..
O yapraklarına zarar görmesin diye dokunamadığı çiçeği..
Kış alıp götürdü..

Hakan Bulut ~ 24.05.2010 22:42

Tweet This Post

Akar gider zaman

Biz istemesekte akar gider zaman
Aslında herşey içimizdedir..
Onları sandiğin içine kapatıp, hergun kendimizi yenilesek ?
Yoksa her gün yeni acılaramı uyansak ?
Aslında hangisi doğru hangisi yanlış bilinmez,
Geçmişlerde yaşanılanlar hayatı kontrol eder genelde..
Sütden dilin yandı, yoğurdu üfleyerek yerim hesabı..
Ama genede o yoğurtu zevkle yemek varken ..
Her seferinde tekrar tekrar yansa ne olur ..
Belki acıya bakış açımızı değiştirmeliyiz..
Acıdan kaçar bir çok insan, hiç acıyı düşünende olmaz ki..
Herkes yüz üstü bırakıyor onu.. O ne yapsın ki.. Dokunduğu yer yanıyor.. Yapayalnızdır şimdi acı..

Hakan Bulut * 08.05.2010 ~ 15.13

Tweet This Post

Birlikte ama yalnız hayat

Hayat uzaktan anlamsız derin bir boşluk gibi gelir,
Nereye baktığını bilmedikten sonra seni sıkar, boğmaya başlar,
Yaş ilerledikçe neyin doğru neyin yanlış olduğunu fark ederek yaşarsın..
Belki hazır değilsindir, bir çok etken buna karar verir aslında..
Hazır olmadığında canın yandığını hissedersin bunalırsın,
Bazen hep çoçuk kalsaydım dersin..
Ozamanlar pek düşünmezsin çoğu şeyi..
Yaşamayı, mutluluk, mutsuzluk, geçinmek..
Amaçsızca yaşarsın, küçücük şeylerden mutlu olup yürürsün..
Sonra yaşın ilerler beklentilerin artar, hayallerini gerçekleştirmek istersin..
Fark edersin ki bir bütünlükmüş bu hayat,
Toplumda bugüne kadar yalnız yaşamış, pek fazla düşünmeden ilerlemiş
Tecrübesiz hayatın sorumluluklarına atılmışşındır..
Sonra o küçükken hiç yaşamadığın yalnızlık baş gösterir,
Üzüntüler yıpranmalar.. herşeyden kaçmak yada herşeye sarılmak gibi iki yol gelir karşına..
Çoğu kişi yalnızlıktan korkarak herşeye sarılırmayi tercih eder..
Hafif melankolik ruhu taşıyanlarda yalnızlığı seçer..
Aslına bakarsan hangisi doğru hangisi yanlış, çok göreceli bir kavram ama ben yalnızlığı seçtim sanırım..
Yalnızken hafiften sağır olursun, çok arkadaşın olmaz..
Yalnızken insanlara dışarıdan bakarsın, doğruyu yanlışı daha kolay ayırt eder..
İşinde başarılı olur, takdir edilirsin..
Kimse iç dünyani bilmez, gizlidir o, kimi yazılara aktarır, kimi gülerek saklar içindekileri..
Zaman ilerler dahada farkında olursun hayatın.. İçindeki yalnızlık farklılaşır, yalnızlığı biriyle paylaşmak istersin..
Çok başarılı olduğunda, çok büyük paralar kazandığında, acılar çektiğinde, sıkıntıların olduğunda sana özel bir dostun olmasını istersin..
Bu senin için çok değerlidir aslında, herkesle paylaşmak istemezsın, beklersın yavaştan, etrafına bakar görmeye çalışırsın onu..
Yalnızlık hastalık haline gelmeye başlar, iliklerine işler, geceler daha bir yüzünlü gelir,
Güneş olmadan daha bir yalnız hisseder insan nedense..
Çoğu kişi içten içe senin gibi birini ister, ancak bilmez dışarıdan ki nasıl olduğunu,
Birlikte olursun, anlatamazsın derdini sadece “sen” desende, inanmaz.
İnandırmaya çalışırsın inanır yada inanmaz ona kalan bişeydir artık..
Senin elinden çıkar ona kalır artık sözler.. o çekip gider sen kalırsın, aslında sorun değildir, üzülmezsin bile onun gittiğine,
Üzüldüğün derdini anlatamamandır..

Hakan Bulut – 07.05.2010

Tweet This Post

Bakışlarındaki hüznü anladım

Sen bankta oturuyordun
Yanından geçerken gözlerin uzaklara dalmış
Sormuştum kendime, neden hüzne boğulmuş bu gözler diye..
Yürüdüm hiç fark etmemişcesine, sen kaldın uzaklarda..

Zaman çabuk geçti, sevdalandım birilerine..
Koştum onlara en açık seçik hallerimle.. Kendimle..
Sevdanın sıcak kolları sarmışken seni,
Karanlık bir labirentin içinde buluvermişşin kendini..

O labirentin arasında kaybolduğunda anlarsın ki daha fazla yalnızsındır..
Bir açıdan sevdiğinin yanındasındır ama o duvarların arkasında sende kalbinin içinde kaybolmuşşundur..
O senin dışardan kaybolup yok olacağını düşünüp hayatına devam etmektedir..
Sen ise onun seni kurtarmaya çalışacağını düşünürsün, bağırır haykırırsın !

Sonra susarsın, sessizce beklersin, için yanar yavaş yavaş, nefes almakta pek zorluk çekmesende
Sanki bir problem varmış gibi gelir..
Ayağa kalkar daha güçlü adımlar atmaya başlamıssındır, daha fazla temkinli daha fazla yalnızsındır..
Labirentten kurtulmayı başarır, yürürsün sokaklarda çaresizce..
Yalnız bir bank bulup labirentteki o tutsak günlerini düşünüp,
Kasvetli havada o bankın kimsenin anlamayacağı özgür ruhunun keyfini çıkartırsın..

Hakan Bulut ~ 03.05.10

Tweet This Post